Przewodnik: Włochy

Włochy – kraj, w którym pizza to religia, a espresso leci w żyłach

Włochy to kraj, który wygląda jak but – i całkiem słusznie, bo potrafi kopnąć cię w serce emocjami, krajobrazami i poziomem makaronu w diecie. Tu historia czai się za każdym rogiem, a każda wioska ma więcej zabytków niż niejedno europejskie miasto. Codzienność płynie tu wolniej, ale za to bardziej dramatycznie – wystarczy zerwać z kimś przez telefon, stojąc pod balkonem, i masz własną operę w stylu Verdiego.

Na ulicach pachnie kawą, spalinami skuterów i ciastem drożdżowym z jakiejś niepozornej piekarni, która istnieje od czasów Cezara. Ludzie są głośni, serdeczni, a ich gestykulacja mogłaby opowiadać sagi rodzinne bez użycia ani jednego słowa. Moda jest tu codziennym obowiązkiem – nawet po bułki do sklepu idzie się jak na wybieg.

To nie jest kraj do zwiedzania na szybko. Włochy trzeba smakować – jak dobrze dojrzewający ser. Trochę z zachwytem, trochę z namysłem, a trochę z rozpiętym guzikiem przy spodniach po kolacji.

Co warto wiedzieć, zanim wyruszysz na pizzową pielgrzymkę:

• Język: włoski, ale dogadasz się uśmiechem (i słowem gelato).
• Waluta: euro – niestety, tanio było w innym życiu.
• Transport: pociągi, skutery, a czasem… boska cierpliwość. Pociąg przyjedzie, jak będzie gotowy.
• Strefa czasowa: CET – czyli zawsze trochę później, ale z klasą.

Dlaczego warto odwiedzić Włochy?

Bo żaden inny kraj nie potrafi tak dobrze łączyć chaosu z elegancją. W jednym tygodniu możesz:

• Stać pod krzywą wieżą w Pizie i zastanawiać się, czy to normalne, że się nie przewraca.
• Pić wino w Toskanii, jakbyś grał w reklamie.
• Przeżyć śmierć przez zachwyt w Rzymie, patrząc na Koloseum.
• Uciekać przed mewami w Wenecji.
• Zgubić się w Neapolu i uznać, że to najlepsze, co ci się przytrafiło.
• I... zakochać się. W mieście. W jedzeniu. W człowieku. W kotku na ruinach. Kto wie?

Co zobaczyć? Gdzie zacząć?!

• Północ: Dolomity dla górskich kozic i Mediolanu dla fashion victim.
• Środek: Florencja dla fanów sztuki, Toskania dla fanów wina, Rzym dla fanów wszystkiego naraz.
• Południe: Neapol dla odważnych serc i Sycylia dla tych, którzy chcą poczuć wakacje jak z filmu.
• Wyspy: Sardynia – gdzie piasek wygląda jak cukier puder, a morze ma więcej odcieni niż karta Pantone.

Porady od serca (i żołądka):

• Nie zamawiaj cappuccino po 11:00 – chyba że chcesz, żeby kelner spojrzał na ciebie jak na obcokrajowca (co zresztą jesteś).
• Pasta to nie dodatek. To sens życia. Każdy region ma swój sos i każdy myśli, że jego mama robi najlepszy.
• Nie ufaj pizzy z ananasem. Włosi ci tego nie wybaczą. Nawet po śmierci.
• Chcesz wodę? Precyzuj. „Naturale” to niegazowana, „frizzante” to gazowana. A jeśli powiesz po prostu „woda”, dostaniesz wykład filozoficzny o wyborach życiowych.
• Nie próbuj przechodzić przez ulicę na logikę. Przechodź na wiarę. Kierowcy cię widzą. Prawdopodobnie.
• Nie pytaj o ketchup do makaronu. Po prostu nie.
• Nie dziw się, że obiad zaczyna się o 20:00. Włosi jedzą wtedy, gdy reszta Europy już leży w łóżku i trawi.
• Kolejki nie istnieją. Są sugestiami. Obserwuj, wpychaj się z wdziękiem, udawaj, że tak miało być.
• Nie próbuj jechać samochodem po centrum Rzymu. Chyba że masz duszę gladiatora i ubezpieczenie od wszystkiego.

Włochy to kraj, który nie musi się starać, żebyś go pokochał. Wystarczy jeden zachód słońca nad Rzymem, jeden kieliszek Chianti w winnicy i jeden talerz carbonary, żebyś już nigdy nie był taki sam.